کی می رسم  به تو ، به خدا دیر می شود

  عمری گذشت ، عاشق ِ تو  پیر می شود

...

  تا کی در انتظار  ، بدوزم به راه ، چَشم

  کم کم ،  دو قاب ِ پنجره ،  دلگیر می شود

...

  اشک است و آه ، همدم ِ خلوتسرای من

  تا آسمان ، بلند ، ناله ی شبگیر می شود

...

  گلواژه های عشق  که سرخ است وماندگار

  تنها  برای  توست که  تقریر  می شود

...

    هر چند  همچو  سراب  است   وصل ِ تو

    یک روز، خواب ِ وصل ِ تو تعبیر می شود؟